Για τον ΑΠΟΕΛ στον χθεσινό αγώνα με τον Ολυμπιακό όλα έμοιαζαν χαμένα με την ομάδα να βρίσκεται αγκαλιά με μια οδυνηρή ήττα. Όλα αυτά μέχρι το 90′ όταν και μίλησε το ένστικτο της μεγάλης ομάδας που έχει την ποιότητα και τη νοοτροπία του πρωταθλητισμού, της ομάδας που δεν παραδίδεται ποτέ, ακόμα κι όταν η εικόνα της δεν είναι καλή. Με δύο γκολ έφερε το παιχνίδι στα ίσα και έσωσε κατά κάποιο τρόπο την παρτίδα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εφησυχάζει, καθώς πίσω από αυτή την ανατροπή υπάρχει μια άκρως προβληματική εμφάνιση. Είδαμε έναν ΑΠΟΕΛ, χωρίς ταυτότητα, χωρίς φρεσκάδα, χωρίς καθαρό μυαλό, με πολλά λάθη, αγχωμένο και νευρικό, εγκλωβισμένο στην σωστή τακτική του αντιπάλου, με αρκετούς ποδοσφαιριστές να παρουσιάζονται αγνώριστοι σε σχέση με τις προηγούμενες εμφανίσεις τους, χωρίς εναλλακτικό πλάνο και ανήμπορο να αντιδράσει. Το ξέσπασμα των τελευταίων λεπτών δεν πρέπει να σκεπάσει τα κενά και τις αδυναμίες που παρουσίασε χθες η ομάδα. Η ισοπαλία απέναντι στον Ολυμπιακό με τον τρόπο που ήρθε, προφανώς και έφερε μια ανακούφιση, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία για μια ομάδα με υψηλούς στόχους στο πρωτάθλημα.
Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ
