Ο ΑΠΟΕΛ στον αγώνα με την ΑΕΚ έβγαλε δύο αγωνιστικά πρόσωπα, ένα σε κάθε ημίχρονο. Στο πρώτο, αφού άντεξε την αρχική πίεση της ΑΕΚ, όχι μόνο ισορρόπησε, αλλά επιβλήθηκε στον αγωνιστικό χώρο. Πέτυχε ένα γκολ, είχε δοκάρι, είχε την κυκλοφορία της μπάλας και μια απαιτητική και διεκδικητική παρουσία. Στο δεύτερο ημίχρονο όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η ομάδα μας είχε παθητικό ρόλο, μια νωχελική εικόνα, μέτρια μέχρι κακή απόδοση που αντί να πιέσει τους κουρασμένους λόγω Ευρώπης αντιπάλους, βρέθηκε να μαρκάρει και να αναχαιτεί συνεχώς. Παραβιάστηκε εύκολα η εστία της με ένα αδικαιολόγητο γκολ, ενώ επιθετικά ήταν ανύπαρκτη με εξαίρεση μια φάση στο τέλος. Για μια ομάδα όπως ο ΑΠΟΕΛ η ισοπαλία δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχία, αλλά όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, σε μια δύσκολη και αφιλόξενη έδρα, τον ένα βαθμό δεν θα το πούμε ούτε καλό, ούτε φυσικά και κακό, αφού η απόσταση από την 1η θέση διατηρήθηκε στους 2 βαθμούς.
ΤΑ ΔΥΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
