Άλλη μια άσχημη βραδιά για τον ΑΠΟΕΛ.
Άλλη μια αποτυχία στην έδρα του.
Άλλη μια γκέλα απέναντι σε αντίπαλο που παλεύει για την παραμονή.
Άλλη μια χαμένη ευκαιρία.
Η διοίκηση, που οδήγησε την ομάδα σε μια παρατεταμένη κρίση, που συντηρεί ένα θολό τοπίο γύρω από το μέλλον και την επόμενη μέρα και που εξακολουθεί να παραμένει ακούνητη στη θέση της, κατάντησε την πιο ιστορική ομάδα της Κύπρου σε σάκκο του μποξ. Έρχεται ο κάθε πικραμένος στο ΓΣΠ έχοντας απαιτήσεις και τα καταφέρνει, απέναντι σε μια ομάδα που πριν λίγα χρόνια το μόνο που τον απασχολούσε, ήταν με πόσα θα χάσει.
Ο κόσμος, οι αποδοκιμασίες του οποίου στο φινάλε του αγώνα ήταν ηχηρές, παρακολουθεί μια ομάδα με απογοητευτική απόδοση στα πλείστα παιχνίδια, με καταθλιπτικούς απολογισμούς, ανίκανη να αξιοποιήσει την όποια ευκαιρία, ανήμπορη να αντιδράσει και που αδυνατεί να αλλάξει τη μοίρα της. Παρακολουθεί, και αυτό πονάει πολύ, τα όλε-όλε και τους πανηγυρισμούς του αντιπάλου μέσα στο άλλωτε απόρθητο φρούριο του, μέσα στο σπίτι του.
Δυστυχώς κανείς πλέον δεν δείχνει να είναι σε θέση να διαχειριστεί την τραγική κατάσταση και να σταματήσει την ακατάσχετη κατρακύλα.