Εδώ και καιρό ο περισσότερος κόσμος του ΑΠΟΕΛ είχε συνειδητοποιήσει ότι αυτή η ομάδα με ότι την αποτελεί δεν μπορεί. Όλοι ήξεραν ότι οι όποιες ελπίδες, οι οποίες βασίζονταν σε μαθηματικές πράξεις ήταν ουτοπικές και ότι οι πρόωρες διακοπές ήταν ο μόνος στόχος που θα μπορούσε να επιτευχθεί.
Συνεπώς οι τίτλοι τέλους δεν έπεσαν απότομα.
Μια αγωνιστική σεζόν που εξελίχθηκε σε τεράστια απογοήτευση. Για δεύτερη σερί χρονιά ο μόνιμα πρωταγωνιστής ΑΠΟΕΛ μένει εκτός Ευρώπης, μια εξέλιξη που αποτελεί βαρύτατη ζημιά.
Δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων καθώς αγωνιστικά υστερούσε συγκριτικά με τους ανταγωνιστές του.
Ο λογαριασμός που ήρθε είχε πολλά μαζεμένα. Λάθη στον προγραμματισμό, λάθος επιλογές, διοικητικά προβλήματα, οικονομική ασφυξία, θέματα ρευστότητας, Βραζιλιάνικες τηλενουβέλες με επενδυτές, προσφυγές, εμπάργκο, εράνους δώστε και σώστε και άλλα πολλά.
Μπορεί κάποιοι να επικαλεστούν κάποιες ήττες ή ισοπαλίες στο παρά τσακ, ή τους πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς, ακόμη και κάποιες διαιτητικές αποφάσεις. Ίσως και αυτά να επηρέσαν, αλλά δεν αλλάζουν το γενικότερο συμπέρασμα ότι η φετινή σεζόν για τον ΑΠΟΕΛ δεν ήταν προϊόν ατυχίας, αλλά πλήρους αποτυχίας.
Και κάτι τελευταίο. Ο κόσμος του ΑΠΟΕΛ παρόλο που έβλεπε την κατρακύλα της ομάδας να εξελίσσεται, έμεινε δίπλα της και την στήριξε με όλους τους τρόπους. Αυτό όμως δεν αρκεί για να σωθεί η ομάδα από την ωμή και πικρή πραγματικότητα. Η επόμενη μέρα δεν μπορεί να στηριχθεί σε ευχές, συνθήματα ή προσωρινές λύσεις. Ας το καταλάβουν αυτοί που θα κληθούν να πάρουν τις αποφάσεις.